در لابه لای ورق های دفتر ذهنم ، دردوران کودکی و نوجوانی ، تصویر کودکان سیاه پوست  و نحیف آفریقایی را می بینم که فقط پوست و استخوانند و از شدّت لاغری می توان استخوان های دنده هایشان را شمرد. چشمانشان ازحدقه بیرون زده ومردمک های سیاه ، چونان دو تیله ی سرگردان درچشم خانه می گردند و می گردند. حالا صدای گوینده تلویزیون را می شنوم که آمریکا هرساله مقادیر زیادی از گندم را به دریا می ریزد!
شب توی رختخوابم غلت می زنم ، نمی توانم بخوابم ، تیله های بی هدف در چشم خانه ها به این سو و آن سو می دوند و گاه بلاتکلیف روی نقطه ای خیره می مانند. در عالم بچّگی دوست دارم قدرتی جادویی داشته باشم و بتوانم برای آنها کاری کنم کارستان! با این خیال ها چشم هایم گرم و پلک هایم سنگین می شود وبه خواب عمیقی فرو می روم.
با گذشت زمان سوادخواندن ونوشتن پیدا کردم .آخ! که چقدرخوشبختم! توی کتاب اجتماعی مان عکسی از یک قصرزده اند ، با عنوان « کاخ نشینان » ، تصویر دیگر عکسی از حلبی آباد است وزیرش نوشته اند : « کوخ نشینان » . درعالم کودکی عاشق خانه های یخی  قطب هستم و گاه نیز خودم را در خانه شکلاتی « اندرسن » می بینم ، البته بدون حضور جادوگر! امّا خانه هایی که حلب های کوچک وبزرگ روغن نباتی ، آجرهایش باشند ، آن هم در کشورمن!! تا صبح توی رختخواب این دنده و آن دنده می شوم ، نمی خواهم بخوابم. صبح باچشم های سرخ و ورم کرده به مدرسه می روم.از خانم معلّم در موردعکس ها می پرسم ، می گوید که: عکس ها مربوط به« قبل از انقلاب »است ، یکی عکس قصرشاه است و دیگری خانه های حلبی در حومه ی تهران. نفس راحتی می کشم. انگاربارسنگینی از دوشم برداشته شده ، شب باخیالی آسوده می خوابم!
دیروقت است ، «تاریکی » برهمه جا سایه افکنده و «سکوت »همخانه ی آن شده است، فقط صدای مداوم تیک ، تاک ساعت به گوش می رسد.تیک تاک، تیک تاک!کتاب را ورق می زنم . مطالب جالبی در مورد کشورعجیب دو،سه میلیونی موریانه ها نوشته است :
موریانه ها مانند مورچه ها در تمام امور با هم همکاری می کنند واین همکاری همه جانبه دلالت داردبرارتباط مستقیم و دقیق همه ی آنها بایکدیگر، مثلاًدرجامعه موریانه هاگرسنه وجودندارد! پیداست بین موریانه هایی که در یک لانه زندگی می کنند تاازاحتیاج یکدیگرمطلّع نشوند، رفع آن مقدور نمی شود ، پس گرسنه با سیرتماس می گیرد واحتیاج خودرا با او در میان می گذارد و عاقبت این گفتگو منجربه سیرشدن گرسنه می شود؛ بدین شکل که خمیری که موریانه های مأمور تهیّه غذا ازچوب فراهم می سازند ، پیش ازآن که کاملاً هضم شود، ازده معده ی مختلف عبور می کند وتقسیم آن بنابر قاعده ی صحیحی انجام می گیرد،هرقدر موریانه ای گرسنه تر باشد ازمحتوی معده ی اجتماعی خودکمتر به دیگران می دهد و در عوض ازعابرین بیشترخوراک هضم شده می گیرد .اگر موریانه سائلی که بسیارگرسنه است با موریانه ای که گرسنه تراز خود باشد ، برخورد کند، بدون تأمّل قسمتی از غذای بسیارکمی راکه در معده دارد به او می دهد !با این شیوه شرایط تغذیه در تمام کشورموریانه ها یکسان است.در جوار موریانه های سیر، موریانه ای گرسنه وجودندارد .درکشور آنها فقیر و ثروتمند نیست.بااین روش بسیارهوشمندانه وساده ، آنها جامعه ی کاملی بنا نهاده اند ، البته شرایط جامعه ی مورچه ها وزنبورها هم همین طوراست.